Doktor opuszcza szpital i
żongluje przy zachodzie słońca
Orrel Lanter
Hospital in Brookside, San Francisco
Dr Barry
Berkowitz, patrzy na popłakujące dziecko. Miał jej założyć szwy. Nagle
powiedział do niej: „zobacz to!” Następnie wziął trzy rolki gazy i zaczął
żonglować nad głową i za plecami. Dziewczynka zaczęła chichotać, widząc
bawiącego się doktora. Następnie dziecko bez narzekania pozwoliło zająć się
szwami.
Berkowitz, lat
41, zaczął żonglować w roku 1978, kiedy uczył się swojego fachu lekarskiego.
Widząc kolegę, żonglującego piłkami tenisowymi, zaczął uczyć się sam i pod
koniec dnia już to potrafił. Następnie przystąpił do klubu żonglerskiego. Kiedy
już umiał wiele, odstąpił od klubu i zaczął wprowadzać swoje umiejętności do
pokoju przyjęć w szpitalu.
Z powodu jego
hobby, Berkowitz był uważany za dziwnego gościa przez jego kolegów, chociaż
jego zdolności medyczne były niepodważalne, miał duże doświadczenie w
medycynie.
Nie trzymał
swojej umiejętności żonglowania w sekrecie. Zaczął dawać przedstawienia na
oddziałach w szpitalach. Odkrył przy tym, że daje mu to duży odpoczynek i ulgę
w stresie pracy.
Do żonglowania
w pracy używał stetoskopu, strzykawki i kulek z łożysk. Pacjenci zaczęli
nazywać go: Dr Juggles. Wystąpił w KQED-TV w programie „Salute to Juggling” i w
„Real People” i „Good Morning America”. Zaczął także dawać przedstawienia w
klubach i innych miejscach.
W !983, podczas
konwencji IJA w Purchase, stan New York spotka on Dr Steve’a Allena Jr, syna
małżeństwa zajmującego się rozrywką Jayne Meadows i Steve Allen. Rozmawiali o
swoich zainteresowaniach w połączeniu z medycyną i ich pomysł zaczął się
rozwijać. Berkowitz przypomina sobie i mówi: „Pamiętam, że byłem już wtedy
świadomy tego, że żonglowanie daje korzyść polegającą na redukcji stresu, nie
tylko dla pacjentów, ale również dla wszystkich, którzy żonglują sami dla
siebie. Pomaga to również w koordynacji wzrokowo-ruchowej. Lecące piłki
stymulują myślenie i umysł a ciągłe przerzucanie i praca ciała stymulują cale
ciało. Wymyśliłem wtedy projekt seminariów – nauka żonglowania podczas
konferencji medycznych jako metoda redukcji stresu dla pacjentów szpitali i
personelu”.
„Żonglowanie
jest formą terapii zabawą. Uczy cię ono jak nie zaprzątać sobie myśli
niepotrzebnymi sprawami.” – mówi dr Carl Simonton z Texasu, który pracuje z
pacjentami chorymi na raka. Jedną z metod, którą uczy i stosuje dla pacjentów
na ich relaksację jest nauka żonglowania cukierkami lub innymi przedmiotami.
Rzeczy miały
się bardzo dobrze. „Stres w latach 80tych był bardzo poważnym problemem. Moje
seminaria były przyjmowane
entuzjastycznie dostawałem zaproszenia
od różnych instytucji, także firm zajmujących się biznesem, handlem, itp.” –
mówi Berkowitz.
Pytany potem,
czy nie żałuje, że porzucił fach medyczny, odpowiedział: jako lekarz i jako
żongler zawsze walczyłem z dwoma nieuniknionymi siłami: śmiercią i grawitacją.”
Tłumaczenie: Mirosław Urban
